Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

['ramp] - Nodular

W latach 70-tych i pocz. 80-tych wśród twórców muzyki elektronicznej królowały instrumenty oparte na technologii analogowej. Gwałtowny rozwój technik cyfrowych odsunął jakby w cień tworzenie za pomocą dość "niewygodnych" analogów. Myliłby się jednak ten, kto twierdziłby, że te instrumenty najlepsze lata mają za sobą, a przykładem przeczącym tej tezie jest twórczość formacji [`ramp]. "Nodular" to krążek z pewnością zaskakujący. Muzyka zamieszczona na nim została stworzona prawdopodobnie wyłącznie przy pomocy instrumentów analogowych. Niestety nie mam aż tak "wyrobionego" słuchu, aby być tego całkowicie pewnym. Jednak fotka na wkładce i płynące z głośników brzmienia nie pozostawiają zbyt wielu wątpliwości. Zawartość sprawia wrażenie jednej rozbudowanej i wielowarstwowej plamy dźwiękowej z wieloma odwołaniami do muzyki elektronicznej lat 70-tych XX wieku. Nie oznacza to jednak, że mamy do czynienia z kolejną (najczęściej nieciekawą) kalką przeszłości. Wręcz przeciwnie. Wszystkie kompozycje zamieszczone na krążku są zagrane przez członków zespołu z zupełnie nowym świeżym i bardziej współczesnym podejściem. 

Ramp - Nodular

Otrzymujemy tym samym niezapomnianą, pokaźną dawkę brzmień generowanych sztucznie. Coś, co można próbować porównywać do pierwszych dokonań Tangerine Dream czy też Klausa Schulze. Czy taki pomysł "nowości w starym opakowaniu" spotka się z przychylnością ewentualnych słuchaczy? Trudno powiedzieć. Na pewno jest to twórczość, która zadowoli prawie każdego "maniaka" analogów. Okazuje się, że "staromodne" instrumenty analogowe mają jeszcze wiele do powiedzenia. Entuzjaści zaś brzmień generowanych cyfrowo może dzięki tej płytce rozszerzą swoje horyzonty i uznają, że czasami "stare" (ale jare) jest piękne. Moją uwagę przykuła okładka (forma zbliżona do "More Loops" i "The Two Piece Box" Schönwäldera & Kellera z tego samego wydawnictwa, czyli Manikin Records). Początek pewnej serii - 444 oscilators? Być może. Dobrze by było, gdyby w jakiś sposób stało się to wyróżnikiem "nowej" muzyki sekwencyjnej.
El-Skwarka (wrażenia spisane jeszcze w 1999r. przeredagowane w 2006r.)