Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Ralf And Florian

Ralf And Florian - trzeci album studyjny Kraftwerk. Po wydaniu płyty Kraftwerk 2 pod koniec 1971 roku, przez cały 1972 rok zespół był raczej mało aktywny poza nielicznymi koncertami. W tym czasie muzycy wzbogacili swój muzyczny ekwipunek; zespół przywrócił do łask syntezator Mooga, wprowadzono sekwencer, pojawiły się też charakterystyczne, wymyślone i zaprojektowane przez Emila Schulta neony z imionami muzyków, odpowiednio - "Ralf" i "Florian".

Ralf And Florian

Neony te (później doszły kolejne dwa z imionami pozostałych muzyków) stały się symbolem zespołu podczas koncertów, pojawiały się również w teledyskach.
Ponad półtoraroczna przerwa od nagrania albumu Kraftwerk 2 nie poszła na marne; album Ralf And Florian stanowi prawdziwy milowy krok w dyskografii grupy; to na nim ostatecznie wykrystalizowało się charakterystyczne brzmienie i styl zespołu; muzyka Krafwerk wreszcie przybiera romantyczny charakter (nie mylić z new romantic) czego dowodem jest już pierwszy utwór Elektrisches Roulette, który brzmi już, jak TEN Kraftwerk - energiczny, pulsujący kawałek w stylu późniejszego Kometenmelodie 2 z charakterystyczną melodią, podtrzymywaną rytmiczną i urywaną partią perkusyjną, w tle słychać też elektryczne skrzypce. Ciekawostką kawałka jest fakt, że jego początek przypomina rozpoczęcie utworu Space Lab z płyty The Man Machine. Innym równie porywającym kawałkiem jest Kristallo - krystaliczne brzmienie Mooga przypominające nieco klawesyn, pulsujący sekwencer - momentami słychać w nim echa motywów z Showroom Dummies. Kiedy utwór wydaje się kończyć w momencie wyciszenia, nagle... powraca dźwiękami wstecznymi, muzycy bawią się z taśmowymi efektami, utwór najpierw przyśpiesza potem zwalnia. Tanzmusik - przebojowy kawałek, w którego motywach klawiszowych słychać echa Autobahn. Utwór utrzymany jest w megatanecznej stylistyce prowadzony przez znaną już z Kling Klang automatyczną sekcję rytmiczną. Pojawiają się też echa Stockhausenowskie - eksperymenty dźwiękowe, klaskanie, a także odgłosy Ralfa. Tongebirge, to spokojny utwór z efektownymi improwizacjami Floriana na flecie, z kolei Heimatklänge, to utwór w którym dominuje spokojne brzmienie elektrycznego pianina Farfisa oraz fletu; kawałek jest w stylu Morgenspaziergang, z tym, że pozbawiony eksperymentów dźwiękowych i w klimatach deszczowo-jesiennych. Wielce interesujący jest również ostatni utwór - 14-minutowa suita Ananas Symphonie, podobnie, jak Kling Klang składa się z czterech etapów - pierwszy i drugi, to improwizacje na vibrafonie, w trzecim po raz pierwszy w muzyce Kraftwerk pojawia się wokal i tekst - niby nic wielkiego - ów tekst, to powtórzone po trzykroć zdanie "Ananas Symphonie" przetworzone przez vocoder, a w tle słychać pulsujące brzmienie Mooga, orientalne klimaty i hawajską gitarę; ostatni, najdłuższy etap, to powrót do stylu z Kraftwerk 2 - prog-rockowa muzyka z bluesową gitarą, niekiedy orientalnym klimatem, cichym nieprzerwalnym brzmieniem Hammonda i gitary basowej, delikatną automatyczną sekcją rytmiczną oraz eksperymentalnymi szumami. Warto wspomnieć, że w nagraniu albumu wzięli udział także Wolfgang Flür i Klaus Roeder (nie są uwzględnieni we wkładce), po nagraniu płyty przyjęci do Kraftwerk na stałe. Za brzmienie płyty, podobnie, jak dwóch wcześniejszych odpowiedzialny jest legendarny dźwiękowiec Conrad Plank.
Autor - Astiz
forum studio nagrań


Ralf & florian 1973 przez le-pere-de-colombe


A to suplement do wczorajszej audycji w Radio Toksyna Fm, gdzie prezentowana była płyta -  Señor Coconut - El Baile Alemán