Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Harmonia - Musik Von Harmonia, De Luxe

Musik von Harmonia - debiutancki album tria Harmonia założonego przez muzyków związanych z Cluster (Hans - Joachim Roedelius, Dieter Moebius) oraz Neu! (Michael Rother) w 1973 roku. Album zawiera mieszankę stylu eksperymentalnej elektroniki charakteryzującej twórczość Cluster z pulsującymi rytmami automatów perkusyjnych spod znaku Neu! Muzycy śmiało łączą muzykę eksperymentalną z popem, co słychać w miękkich i syntetycznych kawałkach Watussi, Dino oraz Veterano - ten ostatni opatrzony zgrabnymi riffami gitarowymi typowymi dla Michaela Rothera. Utwory Sehr Kosmisch (Bardzo Kosmiczny) i Sonnenschrein są typowym dla krautrockowych grup nawiązaniem do Kosmische Musik; pierwszy z utworów - 11 minutowy - oddaje pozorny spokój przestrzeni międzygwiezdnych, drugi zaś dynamiczny, jest rodem z Gwiezdnych Wojen. Bardziej mrocznymi i awangardowymi obliczami krążka są utwory: Ahoi! - połączenie ambientu z delikatnymi bluesowymi chwytami gitarowymi przypominającymi dokonania Kraftwerk z albumu Kraftwerk 2 oraz Ohrwurm - najlepszy kawałek na płycie; całkowicie mroczny, psychodeliczny - wręcz schizofreniczny - i performance'owy, do złudzenia przypominający wczesne Cabaret Voltaire i Throbbing Gristle (konkretnie kawałki Ooraseal i E-Coli rzeczonych grup); w utworze wykorzystano rozstrojoną gitarę, której speparowany dżwięk może budzić niepokój. Całość kończy lekki i przyjemny dla ucha Hausmusik. Album Musik von Harmonia nad którego brzmieniem czuwał legendarny Conny Plank, jest doskonałym połączeniem twórczości Cluster i Neu! To jeden z najważniejszych albumów niemieckiego krautrocka, który zwrócił uwagę ojca chrzestnego ambientu Biana Eno.

Harmonia - Musik Von Harmonia



Harmonia - Live 1974 - Veteranissimo


De Luxe - drugi album formacji Harmonia. Tym razem muzycy postanowili pójść w bardziej prog-rockowe klimaty, jednocześnie po raz pierwszy pojawiają się wokale i tekst-rymowanka w stylu Autobahn śpiewany po niemiecku: "Immer wieder rauf und runter; einmal drauf und einmal drunter; immer wieder hin und her; kreuz und quer mal leicht mal schwer"; tekst ten pojawia się w dwóch utworach - tytułowym De Luxe (Immer wieder) - śpiewany chórem przez wszystkich członków zespołu oraz mocnym prog-rockowym Monza (Rauf und runter) - tekst jest wykrzykiwany. Wspomniany tytułowy otwierający album De Luxe (Immer wieder) poprzez dodanie melodyjnych wokali i połączenie ich z niemal synthpopową melodią oraz transującym rytmem jest w pewnym sensie flirtem z popem, niemniej ten 10-minutowy kawałek ma mocno psychodeliczno-symfoniczny klimat, co sprawia, że utwór kojarzy się z Autobahn Kraftwerka. Dwa następne kawałki - 11-minutowy Walky-talky i wspomniany już 8-minutowy Monza (Rauf und runter) znacznie odbiegają od stylistyki z zarówno z poprzedniej płyty, jak i Clustera oraz Neu! - macierzystch projektów Moebiusa, Roedeliusa i Rothera; oba utwory to rozbudowany prog-rock z elementami wschodnimi, bluesa i muzyki konkretnej; po raz pierwszy grupa sięga również po żywą perkusję, która ewidentnie dodaje utworom rockowego charakteru. Notre Dame, to z kolei powrót do klimatów z pierwszej płyty Haromonii - Musik Von Harmonia; połączenie organowych solówek, elektroniki i pulsującego automatu perkusyjnego. Kawałek klimatem mocno przypomina nagrane rok później Oxygene J.M. Jarre'a. Gollum - świetny, przebojowy motyw syntezatorów rozpoczyna ten utwór, po czym kawałek przechodzi w niesamowitą psychodeliczną partię smyków kojarzących się z końcówką lat 60 okraszoną miarowymi, hipnotycznymi żywymi bębnami. Końcówka utworu zaś jest identyczna jak jego początek. Cały album wieńczy dwuczęściowy przepiękny ambientalny utwór Kekse - w szczególności nieco barokowa końcówka utworu jest warta uwagi. W nagraniu płyty gościnnie udział wziął perkusista Guru Guru Mani Neumeier, a nad dźwiękiem czuwał Conny Plank.

Harmonia - De Luxe



Autor - Astiz
Forum Studio Nagrań