Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

White Noise - An Electric Storm


An Electric Storm - Debiutancki album White Noise, formacji założonej w 1968 roku w Londynie przez mającego klasyczne wykształcenie muzyczne, amerykańskiego kontrabasistę Davida Vorhausa (później jedynego stałego członka grupy) oraz brytyjską kompozytorkę Delię Derbyshire związaną z BBC Radiophonic Workshop, która zasłynęła również, jako autorka ścieżki "Doctor Who". Do składu dołączyli także związany z BBC Radiophonic Workshop Brian Hodgson oraz perkusista Paul Lytton. Gościnny udział wzięli zaproszeni wokaliści: John Whitman, Annie Bird i Val Shaw. Po raz pierwszy wykorzystano syntezator EMS VCS 3 - pierwszy brytyjski syntezator wyprodukowany przez Petera Zinovieffa; instrument ten jeszcze w 1969 roku został użyty także przez Pink Floyd (album Ummagumma), by z czasem stać się narzędziem takich grup, jak Kraftwerk, King Crimson, Gong, Zorch, Tangerine Dream i wielu innych. Album An Electric Storm, jest połączeniem klasycznego popu i rock'n'rolla lat 60 z eksperymentalną psychodeliczną elektroniką i elektro-akustyczną muzyką konkretną; często słychać tu swobodne improwizacje dźwiękiem i szumami rodem z twórczości Stockhausena czy Johna Cage'a. Krążek składa się z dwóch częsci - Phase - In oraz Phase - Out. Phase - In, to część piosenkowa albumu, na który składa się pięć utworów osadzonych w stylistyce popu psychodelicznego; utwór otwierający album, Love Without Sound brzmi zaskakująco nowocześnie, w zasadzie o nawet dwie dekady wyprzedza swoją epokę pod względem efektów audio i stereofonicznych wraz ze zwieloktrotnionymi echami w wokalu. My Game of Loving tylko przy pomocy wczesnych technik samplingu i loopów doskonale oddaje stany emocjonalne podczas narkotycznego i namiętnego seksu, którego odgłosy słychać przez znacznączęść utworu. Here Come the Fleas, to wręcz groteskowo przedstawiony utwór pop z taśmowymi samplami i efektami reverse inspirowane twórczością Joe Meeka, utwór ironicznie traktuje hollywoodzki styl życia. Firebird, to klasyczny amerykański hippisowski kawałek z męskimi chórkami i kobiecą wokalizą, połączonymi z eksperymentalną elektroniką. Your Hidden Dreams, również zaczyna się od eksperymentalnej elektroniki i "białych szumów", utwór ma nieco jazzowy charakter, podobnie jak Love Without Sound jest protoplastą stylu trip-hop. Słuchając tego kawałka wyraźnie słychać czym inspirował się Angelo Badalamenti tworząc ścieżkę dźwiękową do "Twin Peaks".
Druga część albumu Phase-Out ma charaker eksperymentalny; zawiera dwa psychodeliczno-rockowe utwory - niemal 12-minutowy The Visitation jest swoistym muzycznym spektaklem czy też rock-operą z przejmującym wokalem i narracją, ze scenariuszem akcji i płaczem dziewczyny powielanym przez zwielokrotnione echa. Także i tu nie brakuje wszechobecnych szumów, eksperymentów dźwiękowych i stereofonicznych oraz elektronicznych eksperymentów. Album zamyka finalny utwór, 8-minutowy Black Mass: An Electric Storm in Hell, który jest zdecydowanie najostrzejszym i najbardziej dramatycznym punktem krążka. Kawałek zaczyna się od narkotycznych i opętańczych wokali i brzmienia organów, po czym przechodzi w improwizowane i chaotyczne partie perkusyjne oraz dźwięki zgrzytów i trzasków. Przypomina to ekspedycję do samego piekła, na pokładzie kapsuły, która im zapuszcza się głębiej, tym atmosfera robi się coraz bardziej szaleńcza i duszna, perkusja nabiera energii piekielnego huraganu, słychać nawet przetworzone elektronicznie krzyki przerażenia dusz spadających w tę odchłań. Utwór Black Mass: An Electric Storm in Hell został wykorzystany również, jako soundtrack w filmie Dracula z 1972 roku (reż Alan Gibson). Album An Electric Storm odniósł niespodziewany sukces komercyjny, zaś White Noise stawia obok takich eksperymentalnych tuzów swoich czasów, jak Pink Floyd, Silver Apples i United States of America. Sam album An Electric Storm wywarł silny wpływ na twórczość Pink Floyd, Tangerine Dream, Kraftwerk, Cluster i wielu innych wykonawców.
Krążek nawet współcześnie budzi szacunek - w grudniu 2009 roku Polskie Radio uznało go za najlepszy album 1969 roku na świecie. Klasyka rocka psychodelicznego.
Autor - Astiz

White Noise - An Electric Storm