Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Yello - Solid pleasure


Solid Pleasure - debiutancki album szwajcarskiego tria Yello wydany w 1980 roku. Album zaskakuje szeroką stylistyką muzyczną. Są tu inspiracje puknrockiem, niemieckim krautrockiem, brytyjskim rockiem industrialnym lat 70, elektro-akustyczną muzyką konkretną, jazzem i muzyką latynoską. Mocną stroną płyty jest łączenie się ze sobą lub nachodzenie na siebie (względnie krótkich) utworów, tworząc tym samym efekt suity. Dieter Mieier dosyć nieśmiało jeszcze wykorzystuje swoją umiejętność śpiewania charakterystycznym głębokim basem, w zasadzie śpiewa tak tylko w utworze otwierającym album - Bimbo. W każdym razie formacja już wtedy wypracowała sobie szczególne cechy rozpoznawcze - melorecytacje Meiera czy też wszechobecne wpływy muzyki i brzmienia gitary latynoskiej, za którą odpowiedzialny był wieloletni gitarzysta sesyjny Yello Chico Hablas. Album ujawnia też wspaniały kunszt twórczy Borisa Blanka i Carlosa Perona z niesamowitymi efektami dżwiękowymi i stereofonicznymi oraz wykorzystywaniem sampli i wczesnej techniki loop. Solid Pleasure, to album o charakterze eksperymentalnym, jednakże nie brakuje tu materiału piosenkowego, do którego należą takie zdecydowanie synthpopowe kawałki, jak Bimbo ze wspomnianym basującym wokalem Meiera, utwór w zasadzie jest charakterystyczny dla stylu Yello; Night Flanger - kawałek z glamrockowymi solówkami gitarowymi, w którym słychać u Meiera wokalene inspiracje Ianem Curtisem; Downtown Samba - latyno-jazzujący utwór - po te klimaty Yello będą później sięgać o wiele częściej; Bostich - elekrtyzująco-marszowo-transowy kawałek z charakterystyczną szybką recytacją Meiera - pierwszy radiowy hit Yello spopularyzowany przez czarnoskórego d.j.-a Afrika Bambataa; Rock Stop, w którym dominuje pulsuący sekwencer w połączeniu z muzyką z wpływami reggae i hawajskimi brzmieniami gitarowymi ze świetnym wokalem Meiera, Eternal Legs - electro-punkowy kawałek z wokalem Borisa Blanka oraz folkowy i radosny utwór Bananas To The Beat. Stronę eksperymentalną albumu prezentują psycho-industrialne, instrumentalne Reverse Lion, Stanztrigger oraz Assistant's Cry z dramatycznymi krzykami i przejmującą recytacją Meiera, utwór brzmi, niczym kawałek Throbbing Gristle bądź Cabaret Voltaire; instumentalne Magneto ocierający się o cold wave i Massage z mrocznymi chórałami kościelnymi, brzmią niczym dźwięki z sennego koszmaru, z kolei Blue Green jest w klimacie chłodnego ambientu połączonego z delikatnymi ciepłymi solówkami latynoskiej gitary, wokaliz i syntetycznych szumów, zaś Coast to Polka, to kawałek brzmiący niczym archaiczny synthpop z lat 60 tworzony przez Perrey & Kingsley, Morta Garsona czy Raymonda Scotta. Do wersji zremasterowanej dodano utwory bonusowe, wśród nich są utwory pochodzące z 1979 roku - I. T. Splash - mocno inspirowany twórczością Throbbing Gristle, Gluehead jest zaś pod silnym wpływem Joy Division - oba kawałki posiadają również mocne gitarowe riffy. Poza wspomnianymi utworami są jeszcze dwa chłodne i mroczne instrumentalne soundtracki z 1981 roku - Thrill Wave i Smirak's Train, całość płyty uzupełnia pełna wersja Bostich (N'est-ce Pas).
Album odzwierciedla ogromny potencjał twórczy Yello; to jeden z najlepszych debiutów w historii muzyki. Krążek Solid Pleasure ma charakter eksperymentalny, jednakże z każdym następnym krążkiem Yello będa odchodzić od muzyki eksperymentalnej, pozostając wszak w awangardzie, co nie przeszkodzi formacji w osiągnięciu ogromnego sukcesu komercyjnego.
Autor - Astiz

Yello - Solid pleasure