Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Kluster - Zwei-Osterei



Zwei-Osterei - drugi album eksperymentalnej szwajcarsko-niemieckiej formacji Kluster, która powstała w 1968 z inicjatywy Conrada Schnitzlera, Hansa-Joachima Roedeliusa i Dietera Moebiusa jako Die Ensemble Kluster; grupa ulokowała się w Berlinie Zachodnim tworząc legendarne The Zodiak Free Arts Lab, z którym związało się jeszcze wielu innych wykonawców krautrockowych, w tym Agitation Free i Tangerine Dream.
W 1969 trio skróciło nazwę na Kluster, tworząc w swych laboratoriach muzykę eksperymentalną inspirowaną twórczością elektronicznych eksperymentatorów lat 50 i 60 pokroju Sockhousena, Johna Cage'a, Edgara Varese, Pierre'a Schaeffera i innych, odwołując się do futurystów początku XX wieku, manifestu futurystów i The Art. of Noises Luigiego Russolo z 1913 roku, Dadaistów i przedwojennych artystów awangardowych związanych ze szwajcarskim klubem Cabaret Voltaire.
W 1969 roku Kluster nagrał eksperymentalny album Klopfzeichen zawierający dwie eksperymentalne beztytułowe suity w całości wypełniające każdą ze stron płyty; pierwsza zawierająca narrację o charakterze sakralnym, druga instrumentalna. Ten sam schemat był kontynuowany na nagranym 23 lutego drugim albumie formacji zatytułowanym Zwei-Osterei, wv którego skład weszły dwie blisko 23-minutowe beztytułowe eksperymentalne suity.
Ścieżka pierwsza (Electric Music & Text) opatrzona jest religijnym tekstem recytowanym w stylu nazistowskich kronik filmowych z czasów II Wojny Światowej przez Manfreda Paethe, co podkreśla grozę muzyki, która ma bardziej charakter muzyki w tle dla eksperymentalnych kakofonii dźwięków muzyki konkretnej lat 50 i 60. Od pulsujących niczym ból głowy brzęków generatora, na które nakładają eksperymentalne elektroniczne pulsy, chaotyczne brzmienia organów, wszelkie przetworzone akustyczne dźwięki nadające całości industrialnego klimatu, poprzez elektro-akustyczne wibracje z dźwiękami chaotycznego fletu w tle, akustyczne odgłosy imitujące dźwięki fabryk, po elektro-akustyczny drone'owy chłód.
Ścieżka druga (Kluster 4), podobnie jak w przypadku albumu Klopfzeichen, jest instrumentalna, za to bogatsza dźwiękowo i stereofonicznie; kompozycję rozpoczynają taśmowe pętle, na które z czasem nakładają się różnorodne dźwięki zgrzytów. hałasów, przetworzonej i zniekształconej mowy, elektro-akustyczne pulsy, nieskładne dźwięki fletu, gitary basowej; słychać też różnorodne efekty stereofoniczne. Z czasem pojawia się sekcja rytmiczna przetworzonych instrumentów perkusyjnych nadając utworowi pewnej formy archaicznej sekcji rytmicznej, która rozkręcając się, porządkuje chaos, tworząc bardziej uporządkowaną serie wibracji i pulsów tworzących coś w rodzaju transowej i psychodelicznej melodii. Z czasem i na tą strukturę melodii nakłada się szereg industrialnych zgrzytów, psychodelicznych dźwięków, zwielokrotnione echa, efekty stereofoniczne, raz ożywione innym razem cichnące, wreszcie pojawia się przeciągły brzęk generatora z elektroakustycznymi pulsami nadając utworowi drone'owy charakter.
Do wersji kompaktowej dodano utwór bonusowy - 15 minutową ścieżkę zagraną na żywo na The Weiner Festwochen Alternativ w 1980 roku jako Cluster & Farnbauer. Kompozycja jest połączneiem syntezatorowo-organowych brzmień nawiązujących do wczesnej twórczości Kluster / Cluster połączonych z eksperymentami perkusyjnymi.
Wart odnotowania jest fakt, iż współmuzyk Kluster Conrad Schnitzler, nagrywając album Zwei-Osterei, był jednocześnie w składzie Tangerine Dream, z którym nagrał debiutancki album tejże grupy Electronic Meditation (1970).
Muzyczne eksperymenty z albumów Klopfzeichen i Zwei-Osterei wywarły bezpośredni wpływ na twórczość pionierów industrialnego rocka - Cabaret Voltaire i Throbbing Gristle, zaś w Polsce wpłynęły na twórczość Czesława Niemena, Kafel, Aya RL, Düsseldorf i Job Karmy.
Autor - Depeche Gristle