Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Cabaret Voltaire - International Language

International Language - dwunasty album brytyjskiej formacji Cabaret Voltaire wydany 1 listopada 1993 roku, jest kontynuacją dokonań z poprzedniego krążka - Plasticity.
Na początku lat 90 w zasadzie wszystko, co kojarzyło się z latami 80 było zazwyczaj chłodno przyjmowane; gwiazdy synthpopu z tamtej dekady - Depeche Mode, New Order, Pet Shop Boys i inni - nie rezygnując ze swojego stylu, dostosowywały soją twórczość do ówcześnie panujących muzycznych realiów.
Inaczej rzecz się miała z Cabaret Voltaire, który, poczynając od albumu Plasticity (1992), niemal całkowicie odciął się od własnej twórczości z lat 80, odchodząc od dotychczasowej piosenkowej formy na rzecz minimalistycznych instrumentalnych kompozycji w stylistyce house i ambientu, co było rzecz jasna efektem sięgających jeszcze drugiej połowy lat 80 fascynacji Richarda Kirka housem i samplerami oraz rosnącą popularnością nurtu techno. Stephen Mallinder - czyli wokal - ograniczył swoją rolę do funkcji klawiszowca z raczej niewielkim wpływem na muzyczną twórczość (chociaż podpisuje się pod każdym utworem) - wystarczy zresztą porównać album International Language z analogicznie wydanymi solowymi płytami Kirky'ego, by przekonać się, jak bardzo muzycznie podobne są do siebie wydawnictwa Kirka i te sygnowane przez Cabaret Voltaire.
Wracając do wokali - zespół do końca z nich nie zrezygnował; wszystkie trzy płyty z tzw. "okresu house'owego" (1992 - 94, można też po części zaliczyć do tego okresu dwa wcześniejsze albumy: Groovy, Laidback and Nasty i Body and Soul) zawierają wsamplowane dialogi i narracje (często zniekształcone i zdubowane), czego początki można było usłyszeć jeszcze na The Covenant, The Sword and the Arm of the Lord (1985) w postaci przedłużonych interludiów między utworami; na Plasticity, International Language i The Conversation ten element jest składową pełnią niemal wszystkich kompozycji. W pewnym sensie - poczynając od Plasticity - Cabaret Voltaire proponują powrót do swoich awangardowych korzeni z przełomu lat 70 i 80, z tym, że zamiast gitar, perkusji i organów Vox Continental, teraz oferują syntezatory, samplery i nowoczesny house'owy beat. Tak samo jest na International Language. Album rozpoczyna Everything Is True - najlepszy na płycie numer - z długą ambientową introdukcją z czasem nabierającą prędkości w house'owym tempie rytmem, co ciekawe, słychać też funkujące sample gitarowe. Utwór kończy spokojne ambientowe interlude.
Radical Chic jest klasycznym pogodnym numerem house w stylu Vibration z płyty Body and Soul, w podobnym klimacie jest również Afterglow, z tą niewielką różnicą, że kompozycja zupełnie pozbawiona jest dialogów i zawiera również ambientowe melodie, a nawet stary klawisz Cabaret Voltaire z lat 80, z kolei spokojny Let It Come Down klimatem przypomina dokonania Deep Forrest; afrykańskie rytmy połączone z ambientem, electro i delikatnym house'owym beatem.
Taxi Mutant (zawierający sample z Taxi Music, soundtracka Johny YesNo, 1981), The Root i Millennium są kompozycjami łączącymi klasyczne berlińskie electro, house, minimal, cold wave i ambient, których głośne echa bezpośredniej inspiracji słychać na wydanym przez VCMG - projekcie Martina Gore'a i Vince'a Clarke'a - krążku Ssss z 2012 roku.
Belly of the Beast (Back in Babylon) - leniwy i hipnotyczny utwór jest zaś połączeniem ambientu, dark ambientu i klimatów orientalnych.
Całość zamyka najlepszy - obok numeru otwierającego - Other World, eksperymentalna kompozycja w stylu elektroniki lat 60 i 70 spod znaku Jeana Michela Jarre'a, Cluster bądź Morta Garsona.
Autor - Depeche Gristle